खोइ त व्यवसायिकता ????

नेपाली राष्ट्रिय फुटबल खेलाडीले अन्तर्राष्ट्रिय फुटबल प्रतियोगितामा गोलको खडेरी बेहोरिरहेको अवस्थामा नेपालले एएफसी यु–२२ एसिया कप छनोट फुटबल प्रतियोगितामा भने ६ गोल गर्‍यो। प्रतियोगितामा नेपालसहित बंगलादेश, उज्वेकिस्तान, जोर्डन र यमनको सहभागिता थियो। खेलमा बंगलादेशले दुई गोल मात्र गर्दा अंकतालिकामा शून्य अंक रह्यो। प्रतियोगितामा पाँचवटै देशले समान चार/चार खेल खेलेका थिए। चारवटै खेलमा जित हात पारेर जम्मा १३ गोल गरेको जोर्डन अंक तालिकामा १२ अंक बनाउँदै एसिया कप छनोट प्रतियोगिताको समूह बिजेता बन्यो। यस्तै अंक तालिकामा सात अंक बनाएको उज्वेकिस्तान आठ गोल गर्र्दै समूहको उपविजेता बन्यो। 

अंक तालिकामा सात अंक बनाएको यमन भने गोल संख्या सात बनाउँदै समूह चरणबाट बाहिरियो। यसका साथै नेपाल र बंगलादेश पनि छनोट चरणबाट बाहिरिए। जोर्डनका राष्ट्रिय टिम प्रशिक्षक डाइयन सालेह नेपाली फुटबल खेलाडी सुरुदेखि अन्त्यसम्म एकै किसिमको तीव्रता नभएका कारण फुटबलमा पछि परेको बताए। प्रशिक्षक सालेहले भने– हाम्रा खेलाडीको सुरुदेखि अन्त्यसम्म एकै अनुपातको कुदाइ हुन्छ भने नेपाली खेलाडी मैदानमा प्रवेश गर्दा धेरै कुद्ने र पछि थाक्दै गएपछि थोरै गतिमा कुद्ने गर्छन्। नेपाली यु–२२ राष्ट्रिय फुटबल टिमका राष्ट्रिय कप्तान भरत खवास नेपाली खेलाडीलाई उचित मात्रामा तालिमको अभाव भएकाले खेल आफ्नो पक्षमा पार्न नसकिएको बताउँछन्। खवास भन्छन्– 'विदेशी खेलाडीको तुलनामा हामीलाई तालिमको निकै खाँचो परेको छ।' विदेशी खेलाडीलाई वर्षैभरि तालिम प्रदान गरिन्छ भने नेपाली खेलाडीले प्रतियोगिता सुरु हुने केही दिन पहिलेदेखि मात्र तालिमको अवसर पाउछन्।

 यी माथि का  पंति weeklynepal बाट साभार गरिएका हुन्

 नेपाली फूट्बल अहिले को अवस्था मा खेलाडी हरु खेलेर बाच्न  सक्ने अवस्था मा पुगेका  छन् | राष्ट्रियस्तर का खेलाडी ले महिना को २५ हजार माथी नै कमाउछन् | त्यो भनेको नेपाल को स्तर मा भन्नु पर्दा एउटा प्रथम श्रेणी को सरकारी कर्मचारी को मासिक आम्दानी हो | त्यो कमाइ सम्पूर्ण सुबिधा बाहेक का हुन्  | जे होस् खेलेर बाच्न सक्ने स्तिथी मा छ फूट्बल खेलाडी चाही |नत्र साधारण नेपाली को प्रति व्यक्ति आम्दानी जम्मा बार्षिक ५० हजार नि छैन जब कि खेलाडी को त्यो २ महिना को कमाइ हो |

हुन् त हामी देश मा खेलाडी ले राम्रो प्रदर्सन गरेन भने सधै एन्फा लाइ दोष दिन्छौ | खेलाडी को छान्नु मा धादली, खेलाडी लाइ सुबिधा दिएन , यो भएन त्यो भएन |

तर  कहिले खेलाडी लाइ उसले के गरि राखेको छ , खेल नहुदा उसको जीवनचर्या के छ भनेर कहिले हामी ले चासो लिएको छौ त ??अहिले सागर थापा , भोला सिलवाल, राजु तामांग ,भारत खवास, सन्तोष साहुखल वा अन्य खेलाडी के गर्दै छन् भनेर कोइ लाइ थाहा छ त | न अहिले कुनै राष्ट्रिय टोली को ट्रेनिङ छ न कुनै क्लब को ट्रेनिङ छ |मलाई जहाँ सम्म लाग्छ उनि हरु सायद ट्रेनिङ गर्दै होलान अफ्नो कमजोरी हटाउने कोसिस गर्दै होलान  |  अस्ति उ-२२ संग खेल्दा राष्ट्रिय टोली को खेल हेर्दा वा गोर्खा कप को खेल हरु हेर्दा नै स्पस्ट रुप मा एउटा कुरा  देखिन्थ्यो त्यो हो  खेलाडी मा फिटनेसको कमी | र गोर्खा कप को दौरान ३-४ जना कोच ले त स्पस्ट रुपमै फिटनेस भएन भनेर कुरा उठाउनु भएको छ |खेल हुने २-४ हप्ता अगाडी ट्रेनिङ गरेर फिटनेस हासिल गर्न सकिन्छ र | ल ठीकै छ क्लब को ट्रेनिङ छैन भने आफु लाइ सहि स्वरूप मा राक्ने जिम्मेबारी व्यवासैयिक खेलाडी को हैन र ? कि जब क्लब ले ट्रेनिङ मा बोलाउछ र ट्रेनिङ गर्ने नत्र सधै यता उता मा नै बिताउने | अहिले फुर्सद को समय मा खेलाडी हरु अफ्नो कमजोरी हटाउन कोसिस गर्ने अफ्नो फिटनेस लाइ सहि स्वरुप मा राक्ने | यदि खेलाडी हरु यी कुरा हरु भन्दा टाडा छन् भने ती खेलाडी हरु ब्यबसायिक चाहि पक्कै हैनन | यदि नेपाली फूट्बल को स्तर बढाउनु छ भने सब भन्दा महत्वपूर्ण कुरा यो पनि हो | जति युवा फूट्बल परियोजना खेलाडी उदपादन गर्न जरुरी छ उती नै भएको खेलाडी बाट राम्रो नतिजा को लागी प्रयास गर्नु जरुरी छ | यस को लागि खेलाडी को प्रयास एकदम जरुरी छ | किन कि ती खेलाडी हरु भविस्य को खेलाडी को लागि आदर्श हुन् | उनि हरु ले जे गर्यो पछि का खेलाडी ले नि त्यही सिको गर्ने हुन् |

यदि नेपाली फूट्बल साच्चैनै नै स्तर बढाउने हो भने खेलाडी मा व्यवसायिकता चाहि जरुरि छ | नत्र मोउरिनोहो, वेन्गेर ,फेर्गुसन नै आए नि केही हुने वाला छैन जब सम्म खेलाडी ले अफ्नो कमजोरी लाइ हटाउन आफै लाग्दैन , किन कि कोच ले रणनीति पो बनाउछ , खेलाडी को कमजोरी पो औलाई दिन्छ बोकेर आफै ले खेलाउने त हैन नि | अफ्नो कमजोरी हटाउने , आफु लाइ सहि स्वरुप मा राक्ने जिम्मेबारी व्यवसायिक खेलाडी को हैन त ?????